Rechtbank Den Haag 16 december 2015 (Dungs), ECLI:NL:RBDHA:2015:14357

Rechtbank Den Haag 16 december 2015 (Dungs), ECLI:NL:RBDHA:2015:14357

Domeinnaamgeschil dat al op grond van WIPO geschillenregeling is beslist. Anders dan eisers betogen, dient de rechtbank bij die beoordeling niet zelf (opnieuw) te toetsen aan de criteria van de Geschillenregeling en de in de WIPO dispute resolution praktijk ontwikkelde jurisprudentie. Immers, de grondslag voor de vordering van eisers is een onrechtmatige daad. De rechtbank is geen appèl-instantie van de WIPO geschillenbeslechter.

Eiser bestrijdt niet dat de Geschillenregeling van de SIDN van toepassing was op de rechtsbetrekking tussen partijen. Een verzoek tot uitvoering van een op grond van die Geschillenregeling genomen beslissing zal dan ook niet snel onrechtmatig zijn. Dit kan naar het oordeel van de rechtbank anders zijn ingeval de beslissing evident onjuist moet worden geacht. In dat geval zou een verzoek tot uitvoering van de beslissing in strijd kunnen komen met hetgeen volgens ongeschreven recht in het maatschappelijk verkeer betaamt. De vraag is derhalve of de litigieuze beslissing evident onjuist is.

Uit die beslissing zou volgens eisers volgen dat aan het vereiste “to sell only the trademarked goods” ook is voldaan, indien de links naar pagina’s op de website met andere producten duidelijk herkenbaar (“clearly designated links”) zijn. In de eerste plaats dient te worden opgemerkt dat het niet navolgen van een specifieke andere beslissing van WIPO geschillenbeslechting nog niet betekent dat deze  beslissing evident onjuist is. Eisers verliezen bij hun betoog bovendien uit het oog dat de door henzelf ter comparitie geciteerde jurisprudentie het voorbehoud maakt dat die links een klein deel van de website moeten innemen en dat de algemene indruk van de website er een blijft van een website die producten van de merkhouder aanbiedt. In de beslissing is overwogen dat er zowel bovenaan de pagina een link ‘Products’ en een link ‘Brands’ wordt geboden, als logo’s met links naar pagina’s met (deels) concurrerende producten aan de rechterzijde van de webpagina. Voorts wordt overwogen dat al die links verwijzen naar pagina’s van dezelfde website. Op grond daarvan concludeert de WIPO geschillenbeslechter dat het gebruik van de website niet plaatsvindt uitsluitend voor de verkoop van producten van de merkhouder, alsmede dat de links het relatief eenvoudig maken voor internetgebruikers om te switchen naar producten van andere aanbieders. Die beoordeling acht de rechtbank geenszins onbegrijpelijk en in lijn met de door eisers aangehaalde WIPO beslissingen. Immers, uit die beslissingen volgt dat het totaalbeeld van de website doorslaggevend is en uit de beslissing blijkt dat de WIPO geschillenbeslechter dat totaalbeeld aan zijn beoordeling ten grondslag heeft gelegd.

Gelet op het voorgaande is er geen sprake van een evident onjuiste uitspraak. De slotsom is derhalve dat Karl Dungs niet onrechtmatig handelt als zij de SIDN zou verzoeken op grond van de beslissing van 6 mei 2014 over te gaan tot wijziging van de registratie van de domeinnaam door die op haar naam te registreren.

Categorieën: Domeinnamenrecht

Tags: , , ,