Hoge Raad 30 november 2018 (Dungs), ECLI:NL:HR:2018:2221

Hoge Raad 30 november 2018 (Dungs), ECLI:NL:HR:2018:2221

Het recht op een domeinnaam is niet wettelijk geregeld. Tot uitgangspunt dient dat degene die zich als domeinnaamhouder heeft laten registeren, alleen gedwongen kan worden de domeinnaam aan een ander over te dragen als hij daartoe rechtens verplicht is. Die plicht kan berusten op een overeenkomst of hieruit voortvloeien dat registratie of gebruik van de domeinnaam jegens die ander onrechtmatig is, zoals wanneer daardoor inbreuk wordt gemaakt op een merkrecht van die ander. Vgl. HR 11 december 2015, ECLI:NL:HR:2015:3554 (Artiestenverloningen/Prae Artiestenverloning), rov. 3.4.3.

Onduidelijkheid over de vraag of eisers hun vordering baseren op merkinbreuk.  In hoger beroep zijn zij met verscheidene argumenten opgekomen tegen het oordeel van de rechtbank dat het gebruik van de domeinnaam inbreuk maakt op het merk. Gezien deze stellingname van eisers is niet begrijpelijk dat het hof de gedragingen en uitlatingen van eisers aldus heeft uitgelegd dat zij het merkenrecht bij de beoordeling van hun vorderingen buiten beschouwing gelaten wilden hebben.

Categorieën: Domeinnamenrecht, Merkenrecht

Tags: , , ,