Rechtbank Amsterdam 16 maart 2017 (disclosure), ECLI:NL:RBAMS:2017:1627

Rechtbank Amsterdam 16 maart 2017 (disclosure), ECLI:NL:RBAMS:2017:1627

Webcamafperser. Terwijl verdachte in voorlopige hechtenis zat, is de woning van verdachte in het geheim betreden en doorzocht. Daarbij werd op de desktopcomputer en de laptop in die woning een technisch hulpmiddel geïnstalleerd. Dit technisch hulpmiddel registreerde toetsaanslagen en maakte schermafbeeldingen wanneer op die desktop of laptop gebruik werd gemaakt van communicatieprogramma’s zoals Skype of een internetbrowser. Hierdoor kreeg het onderzoeksteam inzicht in het internetgedrag op deze computers en kon de afscherming door het gebruik van een VPN-verbinding worden omzeild.

De verdediging heeft gewezen op (chat-)teksten die wel te zien zijn op de door het technisch hulpmiddel gemaakte schermafbeeldingen, maar die niet terugkomen in de geregistreerde toetsaanslagen. Weliswaar is in het proces-verbaal opgemerkt dat dat verschil verklaard kan worden doordat gebruik is gemaakt van de functies kopiëren en plakken, maar daarmee kunnen niet alle verschillen worden verklaard, aldus de verdediging.

Met de officier van justitie is de rechtbank van oordeel dat een aanmerkelijk deel van de teksten op de schermafbeeldingen wel is te herleiden tot geregistreerde toetsaanslagen. De resterende verschillen tussen beide levert op zichzelf geen aanwijzing op dat er abnormaal gebruik zou zijn gemaakt van het technisch hulpmiddel, en evenmin dat de wel doorgestuurde informatie niet authentiek zou zijn.

Het technisch hulpmiddel was goedgekeurd. Er is geen aanwijzing dat bij het gebruik van het hulpmiddel sprake is geweest van een vormverzuim en ook niet dat de resultaten van het middel onbetrouwbaar zouden zijn. Het technisch hulpmiddel is dus bruikbaar voor het bewijs.

Deze zaak is bijzonder, in de eerste plaats omdat verdachte anderen heeft geschaad ten behoeve van zijn eigen behoeften en van zijn eigen geldelijk gewin, en dat op grote schaal en op niets ontziende wijze.

Dat heeft verdachte allereerst gedaan door mensen die een woning dachten te huren, geld te laten betalen, terwijl zij de woning vervolgens niet kregen, en door de gegevens van slachtoffers van die oplichtingen dan weer te gebruiken om bankrekeningen op hun naam te openen.

Verder heeft verdachte ingebroken op het wifi-verbinding van een ander, waarmee verdachte zelf onder de radar bleef. De officiële gebruiker van dat WiFi-adres komt daardoor als mogelijke verdachte in beeld tijdens het politieonderzoek, terwijl die onwetend is over het illegale gebruik van zijn internetverbinding.

Verdachte heeft daarnaast geld buitgemaakt door zich op chatsites eerst voor te doen als een puberjongen, die seksueel getint contact zocht met volwassen mannen, en door vervolgens een van die mannen te chanteren met opnamen die verdachte van dat contact had gemaakt.

Maar bovenal is verdachte chatcontacten aangegaan met tientallen jonge meisjes, waarbij hij zich als jongen of meisje voordeed en hun vertrouwen wist te winnen. En dat vertrouwen misbruikte verdachte vervolgens. In veel gevallen wist hij die meisjes ertoe te brengen voor de webcam seksuele handelingen te verrichten. Later legde hij dan weer contact met de meisjes en eiste nieuwe ‘shows’ voor de webcam, want anders zou hij mensen in hun omgeving beeldmateriaal toesturen of de beelden op pornosites plaatsen. Soms lukte het om de meisjes op die manier te misbruiken. Maar als een meisje niet op zijn eisen inging, deinsde verdachte er niet voor terug om daadwerkelijk seksuele beelden aan de familie en vrienden van het slachtoffer te sturen of op het web te plaatsen. Het laat zich raden welke grote en beschadigende impact dit kan hebben op de persoonlijke ontwikkeling van jonge meisjes.

De rechtbank hecht eraan om op te merken dat de meisjes enkel en alleen slachtoffer zijn. Zij zijn door een geraffineerde en doortrapte volwassen man in de val gelokt. Verdachte richtte zich speciaal op chatsites voor (jonge) pubers, en het is algemeen bekend dat die vaak onzeker en kwetsbaar zijn. Sommige slachtoffers waren aanvankelijk zelfs niet ouder dan negen of tien jaar.

Het geheel van de gepleegde feiten is zodanig schokkend, dat uit een oogpunt van vergelding alleen een gevangenisstraf van vele jaren op zijn plaats is. Volgt veroordeling tot de maximale straf van 10 jaar en 243 dagen gevangenisstraf.

Categorieën: Chat, Identiteitsfraude, Sextortion, Sociale netwerksites, Strafvordering, Webcam, Wifi, Zedendelicten

Tags: , , , , , , , , , , , ,